Paella
De binnenlanden van de regio Valencia is de bakermat van de paella en andere rijstgerechten (arroces). Daar wordt sinds de introductie door de Moren in de 8e eeuw de typische paella-rijst verbouwd (korte dikke korrel met groot absorberend vermogen). Zo ontstond de Paella Valenciana, met als ingrediënten de lokaal aanwezige producten: in het binnenland konijn, kip, garrofón, eventueel slakken en in een later stadium aan de kust vis en schaaldieren (Paella de Marisco, Paella Marinera of in iets gewijzigde vorm Arroz a banda). Gemengde paella’s met vlees en vis zijn Paella Mixta’s. Bij vegetarische paella’s wordt het vlees of de vis meestal vervangen door artisjokken. Van een oorspronkelijk eenvoudig boerengerecht is de paella veranderd in een feestmaaltijd.
Het gerecht paella dankt zijn naam aan de pan waarin het bereid wordt. Het woord paella vindt zijn oorsprong in de Latijnse benaming voor pan, namelijk patella.
Naast bovengenoemde oorsprong van het woord paella zijn er geromantiseerde en folkloristische vertellingen over de naamgeving. Zo zou de naam paella mogelijk afgeleid zijn van het gebruik dat de mannen eens per jaar voor de vrouwen van het dorp kookten. Aangezien ze de restjes van de dagen ervoor gebruikten, werd het een bonte maaltijd. De platte manier om “voor haar” (para ella) te zeggen, is pa’ ella. Dit is later een woord geworden, paella.
Een variant op het “voor haar” (para ella)-verhaal is dat de koningin van Spanje een Valenciaans dorp zou aandoen en dat de dorpsbewoners hierop een speciale maaltijd para ella wilden bereiden.
De regels van de paella zijn een onderwerp van veel discussie, vooral onder puristen die geloven dat er maar één “echte” manier is om dit iconische gerecht te bereiden. Hoewel er variaties bestaan afhankelijk van de regio en persoonlijke voorkeuren, zijn er enkele fundamentele regels die door de meeste paella-experts worden gehanteerd:

